Acaba hepimiz hayatı yaşadıklarımıza göre mi anlamlandırmaya çalışıyoruz. Yoksa daha önceden kalıplaşmış anlam bütünleriyle mi doğduk.
Belki de bunların hiçbir önemi yok sadece hayal dünyamızda yaşıyoruz. Tabi bazen kâbusa da dönüşebiliyor. Ama yinede herkes aslında bir gün kendi kurduğu hayal dünyasının kahramanı olarak yaşayacağını umut ederek, beklide bu sayede her güne mutlu başlamaya çalışıyor.
Güven Olmasaydı..
Sanırım hep sığınacak limanlar aradık kalabalıklarda. Ama kalabalık arttıkça daha ıssızlaştık, daha yalnız, daha güvensiz.
Beklide bu kalabalık dünyadan bizi çekip alacak bir el aradık, bizi mutlu hayallerimize kavuşturacak el ve hep ona güvenmek istedik. Yıllar yıllar sonra bile yanımızda olacağını hayal ederek…
Sabır Olmasaydı..
Acaba milenyumun getirdiklerinden mi nedir; ama galiba hepimiz artık her şeyi çok sabırsız ve hızlı yaşıyoruz. Sanki milenyumdaki her ay yüzlerce buluş ve değişiklikle yarışırmışçasına bizlerde hayatımızda sürekli değişiklik yeni insanlar yeni ilişkiler yeni ve daha yeniyi görmek istiyoruz.
Acaba ne zaman yeniden sabretmesini öğreneceğiz? Ya da ilk bakış, ilk heyecan, ilk sarılma, ilk gülme.. Acaba bu ilkeleri tamamen mi kaybettik?
Ya sizin eksik parçalarınız?
Ayşegül Onurlu

Facebook Yorumlar

Facebook Yorumlar