Haberler:
RSS
KARAMAN.ORG
04.09.10
Karaman Ata Sözleri A PDF Yazdır e-Posta
Karaman.org tarafından yazıldı.   
Cuma, 16 Mayıs 2008 07:42

Ata Sözleri A

Abdala malûm olur
Abdalın avrat boşadığı zaman
Abdal evinde kaymak mı bulunur
Abdestsize namaz dayanmaz
Acele etsen de iş varacağına varır
Acele işe şeytan karışır
Acemi nalbant, gavur eşeğinde öğünür
Acı acıyı, su sancıyı savar
Açı ağlatma toku söyletme
Açı ığratma toku söyletme
Acıkan doymam sanır
Acıyan eşek attan ileri gider
Aç ayı oynamaz
Aç bırakma hırsız olur, çok söyleme arsız olur
Açın açı, çıplağın kabadayısı
Açın gözü ekmek teknesinde olur
Aç köpek fırın deler
Açlığılan tokluğun arası yarım ekmek
Açma kütüğü söyletme kötüyü
Aç ne yemez tok ne demez
Aç tavuk kendini buğday anbarında görür
Açtırma kutuyu söyletme kötüyü
Adam adama lazım olur
Adamakla mal mı tükenir
Adamın adı çıkacağına canı çıksın
Adet yerini bulsun
Adı çıktı dokuza inmez sekize
Ahmak misafir ev sahibini ağırlar
Ağalık vermekle, yiğitlik vurmakla
Ağanın alnı terlemeyince ırgatın burnu kanamaz
Ağır kazan geç kaynar
Ağır ol da kâmil desinler
Ağzına tat boğaza mihnet
Ağızdan burun yakın, kardaştan karın yakın
Ağzı açık ayran delisi
Ağzımın suyu aktı
Ağzından çıkanı kulağı işitmez
Ağlarsa anam ağlar, gayrısı yalan ağlar
Ağlayak da gözden mi olak
Ağmansız güzel arayan yarsız kalır
Ağrısız baş mezarada gerek
Akçe bulsam çıkı yok,
Akçesi ucuz olanın kendisi kıymetli olur
Akıllı evladın var neylersin malı, akılsız evladın var yine neylersin malı
Akılsıza söz kar etmez
Akılsız başın cezasını ayaklar çeker
Akılsızın şaşkını beyaz giyer kış günü
Akılsız köpeği yol kocatır
Akıntıya kürek çeker
Akrabanın ettiğini akrep etmez
Akranı ile konuşmayanın sesi semadan gelir
Akşam aşından bir gelin ölmüş
Akşamın işini sabaha bırakma
Akşamın hayrından sabahın şerri yeğdir
Alabula soğan zarı gibi
Alacağın bir iğne, çeliğin okkasını orantıya vurursun
Alan satandan umar
Al altını ...... tımarını
Alçak eşeğe kim olsa biner
Alçak yerde yatma sel alır, yüksekte yatma yel alır
Aldı alısını dolandı çalısını
Al elmaya taş atan çok olur
Alemde bekâin insanda cefa yok
Alemin ağzı torba değil ki büzesin
Alet işler el öğünür
Alem unutmuş, kalem unutmamış
Alı al moru mor serdim
Alığını almak, ğölüğünü solmak
Alımı aldım, morumu soldurdum
Alışmadık ... abdest tutmaz
Alışmış kudurmuştan beterdir
Allah abdala eşeğini kaybettirir, sonra buldurup sevindirir
Allah bir kapıyı kaparsa bir kapıyı açar
Allah herkesin kalbine göre verir
Allah’ın ondurmadığını kul onduramaz
Allah’ın parmağı yok ki gözüne soksun
Allah ilmi dileyene, malı dilediğine verir
Allah gardaşı gardaş, kısmetini ayrı yaratmış
Allah oraspı avrat, puşt oğlan şerrinden emin eylesin
Allah şaşırttığı kulu beygir gibi o....tur
Allah şaşırttı mı dayıya hal dedirtirmiş
Allah’tan korkmaz kuldan utanmaz
Allah’tan sağlık devletten aylık
Allahümme ferden, kendini sakın kel ile körden
Allah yolunu yolsuza çattırmasın
Allı yelek, pullu yelek, gömlek yok, canfes neye gerek
Alma ağacından uzak düşmez
Alma ağacının altında büyümüş
Analar taş yesin yarım yarım beş yesin
Almadan vermek Allah’a mahsus
Alma mazlum ahını çıkar aheste aheste
Al orospunun kızını, alma kızının kızını, sürer ebesinin izini
Aslı ne nesli ne
Altta kalmayı ayı bile sevmez
Altın eşiğin gümüş eşiğe işi düşer
Altın pas tutmaz
Altın yere düşmeyile pul olmaz
Alt yanı sakal üst yanı bıyık
Al kaşağıyı gir ahıra, yağır olan gocunsun
Amma da alaşalı ha
Ana bir, bacı iki, gerisi çalı .......
Anladı amma palan guskun koymadı
Anan turp baban şalgam, sen içinde gülbe şeker
Anan eğirip baban dokumadı ya
Anamur ineği gibi
Aptalı vali yapmışlar, önce babasını kesmiş
Arz ehlinin kapısı daima örtük gerek
Arsızın ar nesine, gömleği uzun yar nesine
Arpa görmüş at gibi ne sırıtıyorsun
Arpacı kumrusu gibi düşünür durur
Ar namus tertemiz
Armut piş ağzıma düş
Armudun sapı vardır üzümün çöpü vardır
Armudu sapı ile, üzümü çöpü ile, pekmezi küpü ile
Armudun iyisini dağdaki ayı yer
Arkadaşını söyle, seni söyliyeyim
Ar insana, bar hayvana yakışır
Arife tarif gerekmez
Arife günü yalan söyliyenin, bayram günü yüzü kara çıkar
Ârife bir işaret el verir
Arı satmış, namusu tellala vermiş
Arı bal alacak çiçeği bilir
Ar gözden, kar yüzden anlaşılır
Ar eden kar edemez
Arap eli öpmekle dudak kararmaz
Asıl varken vekil aranmaz
Aslını saklayan haramzadedir
Asıl azmaz bal kokmaz; kokarsa ayran kokar, çünkü aslı süttür
Aşşık oynamaktan murat, ütmektir
Aşşığım aşşık, üttüğüm oynamam
Attan indi eşeğe bindi
Atta karın, yiğitte burun
At sineği gibi beygir tersiyle geçinir
At ölür de itler bayram eder
Atlıyı attan indirir
At ile deri, yemek ile diri
At ile avrat yiğidin bahtına
Ateşle oyun olmaz
At elin, torba emanet, bizim dahdahımız var
At ilin, it ilin, bize ne
Atın ölümü arpadan olsun
At binicisine göre kişner
Ata binmeden ayakları sallama
Avradı tuz dedi mi ... cız der
Avradı er zaptetmez, ar zapteder
Av köpeği gibi ne soluyorsun
Avcı avında, yolcu yolunda gerek
Ayranı yok içmeye, feraceyle gider s........ya
Ayran içtik ayrı düştük
Ayranım ekşi diyen olmaz
Aylak sirke baldan tatlıdır
Ayın onbeşi karanlık, onbeşi aydınlıktır
Aydan almaz, günden solmaz
Ayağa dokunmadık taş, başa gelmedik iş olmaz
Ayağın sığmayacağı yere baş sokulmaz
Aza nere gidersin demişler, çoğun yanına demiş
Aza kanaat etmiyen çoğu bulamaz
Azıcık aşım kuygusuz başım
Az yaşa, uz yaşa, akıbet gelecek başa
Az veren candan verir, çok veran maldan verir
Az ye de bir çırak tut