| Karaman Ata Sözleri A |
 |
 |
 |
| Karaman.org tarafından yazıldı. |
| Cuma, 16 Mayıs 2008 07:42 |
|
Ata Sözleri A Abdalın avrat boşadığı zaman Abdal evinde kaymak mı bulunur Abdestsize namaz dayanmaz Acele etsen de iş varacağına varır Acele işe şeytan karışır Acemi nalbant, gavur eşeğinde öğünür Acı acıyı, su sancıyı savar Açı ağlatma toku söyletme Açı ığratma toku söyletme Acıkan doymam sanır Acıyan eşek attan ileri gider Aç ayı oynamaz Aç bırakma hırsız olur, çok söyleme arsız olur Açın açı, çıplağın kabadayısı Açın gözü ekmek teknesinde olur Aç köpek fırın deler Açlığılan tokluğun arası yarım ekmek Açma kütüğü söyletme kötüyü Aç ne yemez tok ne demez Aç tavuk kendini buğday anbarında görür Açtırma kutuyu söyletme kötüyü Adam adama lazım olur Adamakla mal mı tükenir Adamın adı çıkacağına canı çıksın Adet yerini bulsun Adı çıktı dokuza inmez sekize Ahmak misafir ev sahibini ağırlar Ağalık vermekle, yiğitlik vurmakla Ağanın alnı terlemeyince ırgatın burnu kanamaz Ağır kazan geç kaynar Ağır ol da kâmil desinler Ağzına tat boğaza mihnet Ağızdan burun yakın, kardaştan karın yakın Ağzı açık ayran delisi Ağzımın suyu aktı Ağzından çıkanı kulağı işitmez Ağlarsa anam ağlar, gayrısı yalan ağlar Ağlayak da gözden mi olak Ağmansız güzel arayan yarsız kalır Ağrısız baş mezarada gerek Akçe bulsam çıkı yok, Akçesi ucuz olanın kendisi kıymetli olur Akıllı evladın var neylersin malı, akılsız evladın var yine neylersin malı Akılsıza söz kar etmez Akılsız başın cezasını ayaklar çeker Akılsızın şaşkını beyaz giyer kış günü Akılsız köpeği yol kocatır Akıntıya kürek çeker Akrabanın ettiğini akrep etmez Akranı ile konuşmayanın sesi semadan gelir Akşam aşından bir gelin ölmüş Akşamın işini sabaha bırakma Akşamın hayrından sabahın şerri yeğdir Alabula soğan zarı gibi Alacağın bir iğne, çeliğin okkasını orantıya vurursun Alan satandan umar Al altını ...... tımarını Alçak eşeğe kim olsa biner Alçak yerde yatma sel alır, yüksekte yatma yel alır Aldı alısını dolandı çalısını Al elmaya taş atan çok olur Alemde bekâin insanda cefa yok Alemin ağzı torba değil ki büzesin Alet işler el öğünür Alem unutmuş, kalem unutmamış Alı al moru mor serdim Alığını almak, ğölüğünü solmak Alımı aldım, morumu soldurdum Alışmadık ... abdest tutmaz Alışmış kudurmuştan beterdir Allah abdala eşeğini kaybettirir, sonra buldurup sevindirir Allah bir kapıyı kaparsa bir kapıyı açar Allah herkesin kalbine göre verir Allah’ın ondurmadığını kul onduramaz Allah’ın parmağı yok ki gözüne soksun Allah ilmi dileyene, malı dilediğine verir Allah gardaşı gardaş, kısmetini ayrı yaratmış Allah oraspı avrat, puşt oğlan şerrinden emin eylesin Allah şaşırttığı kulu beygir gibi o....tur Allah şaşırttı mı dayıya hal dedirtirmiş Allah’tan korkmaz kuldan utanmaz Allah’tan sağlık devletten aylık Allahümme ferden, kendini sakın kel ile körden Allah yolunu yolsuza çattırmasın Allı yelek, pullu yelek, gömlek yok, canfes neye gerek Alma ağacından uzak düşmez Alma ağacının altında büyümüş Analar taş yesin yarım yarım beş yesin Almadan vermek Allah’a mahsus Alma mazlum ahını çıkar aheste aheste Al orospunun kızını, alma kızının kızını, sürer ebesinin izini Aslı ne nesli ne Altta kalmayı ayı bile sevmez Altın eşiğin gümüş eşiğe işi düşer Altın pas tutmaz Altın yere düşmeyile pul olmaz Alt yanı sakal üst yanı bıyık Al kaşağıyı gir ahıra, yağır olan gocunsun Amma da alaşalı ha Ana bir, bacı iki, gerisi çalı ....... Anladı amma palan guskun koymadı Anan turp baban şalgam, sen içinde gülbe şeker Anan eğirip baban dokumadı ya Anamur ineği gibi Aptalı vali yapmışlar, önce babasını kesmiş Arz ehlinin kapısı daima örtük gerek Arsızın ar nesine, gömleği uzun yar nesine Arpa görmüş at gibi ne sırıtıyorsun Arpacı kumrusu gibi düşünür durur Ar namus tertemiz Armut piş ağzıma düş Armudun sapı vardır üzümün çöpü vardır Armudu sapı ile, üzümü çöpü ile, pekmezi küpü ile Armudun iyisini dağdaki ayı yer Arkadaşını söyle, seni söyliyeyim Ar insana, bar hayvana yakışır Arife tarif gerekmez Arife günü yalan söyliyenin, bayram günü yüzü kara çıkar Ârife bir işaret el verir Arı satmış, namusu tellala vermiş Arı bal alacak çiçeği bilir Ar gözden, kar yüzden anlaşılır Ar eden kar edemez Arap eli öpmekle dudak kararmaz Asıl varken vekil aranmaz Aslını saklayan haramzadedir Asıl azmaz bal kokmaz; kokarsa ayran kokar, çünkü aslı süttür Aşşık oynamaktan murat, ütmektir Aşşığım aşşık, üttüğüm oynamam Attan indi eşeğe bindi Atta karın, yiğitte burun At sineği gibi beygir tersiyle geçinir At ölür de itler bayram eder Atlıyı attan indirir At ile deri, yemek ile diri At ile avrat yiğidin bahtına Ateşle oyun olmaz At elin, torba emanet, bizim dahdahımız var At ilin, it ilin, bize ne Atın ölümü arpadan olsun At binicisine göre kişner Ata binmeden ayakları sallama Avradı tuz dedi mi ... cız der Avradı er zaptetmez, ar zapteder Av köpeği gibi ne soluyorsun Avcı avında, yolcu yolunda gerek Ayranı yok içmeye, feraceyle gider s........ya Ayran içtik ayrı düştük Ayranım ekşi diyen olmaz Aylak sirke baldan tatlıdır Ayın onbeşi karanlık, onbeşi aydınlıktır Aydan almaz, günden solmaz Ayağa dokunmadık taş, başa gelmedik iş olmaz Ayağın sığmayacağı yere baş sokulmaz Aza nere gidersin demişler, çoğun yanına demiş Aza kanaat etmiyen çoğu bulamaz Azıcık aşım kuygusuz başım Az yaşa, uz yaşa, akıbet gelecek başa Az veren candan verir, çok veran maldan verir Az ye de bir çırak tut |