Karaman’ın yerel yayın yapan bir sitesinde, Hazreti Yunus Emre ile ilgili acı ve bir o kadar da gerçek haberi görünce, uzun süredir içimde küllenen bu üzüntümü sizinle paylaşmak istedim. Sonuçta bu sorun sadece fakirin değil, Karaman halkı olarak, yaklaşık elli senedir tüm kesimlerimizle ihmal ettiğimiz bir sorundur.

Sorun ne midir peki?

Sorun, yirmi birinci yüzyıl Türkiyesi’nde hala Yunus Emre’nin kabrinin nerede olduğuna karar verilememiş olmasıdır. Şimdi birçoğumuz “Yahu bunu bilemeyecek ne var? Karaman’da tabii !”  şeklinde içinden cevabını vermiştir bile.

Maalesef hayır Sayın Karamanlılar, durum hiç de öyle içinden basitçe sıyrılabileceğimiz bir halde değilmiş…

Bu aralar tüm Türkiye’de Yunus Emre’yi bir sahiplenme yarışı almış başını gitmektedir. Toplam itibariyle de Yunus’u sahiplenen beldelerin sayısı yirmiyi buldu. Herkesin kendince gösterebileceği deliller – ki birçoğu düzmeceden ibarettir – bulunmakta. Kimisi gerekçesini bir Bektaşi velâyetnamesine, kimisi Yunus’un bir şiirine, kimisi de mezar kazısı esnasında eli başının altında uyur vaziyette(!) bulduğu naaşa dayandırmaktadır. Ama kimse Karamanoğlu ve Osmanlı arşivlerine başvurmak istememektedir.

Türbelerin böyle – afedersiniz ama – mantar gibi türemesi aymazlığını üçlü bir sacayağına benzetecek olursak:

Birinci ayak - üzülerek söylüyorum - biziz.”Ol mahiler ki derya içindedir, deryayı bilmezler “  cümlesi sanki Karamanlıya söylenmiştir. Sözüm ona Yunus Emre Karamanlıdır peki hiç dikkat ettik mi daha Yunus’un doğum ve vefat tarihlerini bile doğru dürüst belirleyemediğimize?

Evinde, işyerinde interneti olan kardeşlerimiz, hiç arama motoruna “Yunus Emre” yazıp da sonuçlarına baktınız mı? Kaç tane site “Karamanlıdır” diye belirtmiş onun özgeçmişini? Ya da “Eskişehirlidir” ibaresini gördüğünüzde düzeltme yoluna başvurdunuz mu?

Ve sacın ikinci ayağı, malumunuzdur ki yıllardır rant peşinde koşan ve Karaman’a bir ağaç bile dikmemiş ama mangalda da kül bırakmayan, belirtili idareci, sivil toplum örgütü üyeleri ve bürokrat tamlamalarıdır…

Amma, bu çevreler şunu demeden de geçemez :”Yunuslar, Mevlanalar ve hoşgörü diyarı Karaman.”

Elhak doğrudur…

Son ayakta ise ilk ayağın zayıflığından nemalanmış, diğer şehirlerin bürokratları, Ömer Karayumak’ın ifadesiyle:”Ne kızı ver ne dünürü küstür!” tarzında soruna yaklaşan tarihçiler ve “Yunus ne şuradadır ne burada, Yunus Türk milletinin kalbindedir” zihniyetine sahip duyarsız Türk halkıdır…

Kimse kusura bakmasın bu Türkiye’nin ayıbıdır…

Bu hususta son bir tavsiyem, bu sorunu aşmak toplu hareket gerektiren bir eylemdir. Ve ben âcizane bu taşın altına elini koymaya gönüllü tüm Karamanlı hemşehrilerimizle birlikte bu soruna eğilmeyi şehrime karşı ödemem gereken bir borç bilirim.

Hasan TOPBAŞ
Bu e-posta adresi spam korumalıdır. Lütfen JavaScriptleri etkinleştirin.